خانه / رمان / رمان آنلاین / رمان تدریس عاشقانه/پارت بیستو هفت

رمان تدریس عاشقانه/پارت بیستو هفت

 

بابا با عصبانیت داد زد
_حق نداشتی دست رو دختر من بلند کنی. من این دختر و با کتک بزرگ نکردم که حالا از راه نرسیده سیلی به گوشش بزنی!
آرمان آروم جواب داد
_حق با شماست دایی جان. اشتباه من بود.
بابا یک قدم عقب رفت و گفت
_برو هر جا میخواستی بری پسر جان چشمم بهت نیوفته.بعدش راجع تو و سوگول تصمیم می‌گیرم.
آرمان با شرمندگی گفت
_میشه قبل رفتن با سوگل حرف…
بابا حتی اجازه نداد حرفش تموم بشه:
_که یه سیلی دیگه بزنی این ور گوشش؟
نگاه به آرمان کردم که با نگرانی به گونه م زل زده بود.
از جلوش کنار رفتم و سرسنگین گفتم:
_حق با بابامه! به نظرم تو برو کار واجبت دیر نشه.
خواست حرفی بزنه که پشیمون شد و بدون برداشتن کتش از خونه زد بیرون!
* * * * * *
با احتیاط درو باز کردم. دیشب آرمان تمام شب رو جلوی خونمون بود و یه لحظه هم نرفت.
نمیدونستم الان رفته یا نه چون ماشینش و ندیدم.
نگاهی به دو طرف کوچه انداختم و وقتی ندیدمش نفس راحتی کشیدم و بیرون اومدم.
کور خوندی آرمان خان اگه فکر کردی با این کارات می بخشمت!
با بوق ماشین کنارم ایستادم و دیدمش!
از ماشین پیاده شد و گفت
_میشه سوار بشی؟
اخم کردم و گفتم
_با اتوبوس می‌رم.
یه قدم نرفته بودم که جلومو گرفت.
نگاهش و به لب پاره شدم انداخت و گفت
_بیشتر از این عذابم نده سوگل سوار شو.

با اخم گفتم
_سوار بشم که بیشتر بزنیم؟
نفسش و فوت کرد و گفت
_من غلط بکنم.دیشب وقتی اون طوری گفتی از خود بی‌خود شدم بعدشم مثل سگ پشیمون شدم. اصلا برای جبران بزن تو صورتم اگه دلت خنک میشه هر چه قدر دلت میخواد بزن.
سری به طرفین تکون دادم که گفت
_سوار شو.
بیشتر از این لجبازی نکردم و سوار شدم.
سوار شد و به جای اینکه ماشین و راه بندازه نگاهم کرد.
پوزخند زدم و گفتم
_قرار دیشب تون خوش گذشت؟
نگاهش کردم که دیدم معنادار بهم زل زده انگار داشت میگفت کور بودی ندیدی تا صبح جلوی خونتون بودم؟
زبون باز کرد و گفت
_من وقتی اون امضا رو زدم دیگه توی فکرمم بهت خیانت نکردم سوگل.
حرفش کنایه داشت. منظورش این بود که تو خیانت کردی!
دستش و به سمت صورتم دراز کرد و انگشت شصتش رو روی زخم کنج لبم گذاشت و گفت
_خیلی درد کرد؟
بی تعارف سر تکون دادم که گر گرفت. اینو از صورت قرمزش فهمیدم.
سرش رو جلو آورد و روی همون زخم کنج لبم و بوسید و گفت
_جبران می‌کنم!
با لحن تلخی گفتم
_جبران نمیخوام آرمان! فقط راحتم بذار. مثل همین دو هفته ای که از کنارم رد میشدی جواب سلامم نمی‌دادی.
دستم و محکم گرفت و گفت
_دیگه ولت نمیکنم.
از این حرفش مثل چی قند تو دلم آب شد اما با اخم گفتم
_خوب نمیخوای راه بیوفتی دانشگاه دیر شد.
استارت زد و گفت
_راه می‌افتم اما دانشگاه نمی‌ریم.
با چشمای گرد شده پرسیدم
_پس کجا می‌ریم؟
ابرو بالا انداخت و گفت
_یه جا که از دل کوچولوت ناراحتیا در بیاد.

 

درباره‌ی ali aghapoor

همچنین ببینید

رمان اسارت عشق/پارت سیودو

با قدم های اروم همینطور که پله هارو بالا میرفتم با چشمام به نمای فوق …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *